جستاری تحلیلی از خیزش و افول وبلاگستان فارسی با تعیین تاریخ مرگ وبلاگستان(؟!)

خب؛

کماکان نوشته های وبلاگهای مورد علاقه ام را

که در قسمت پیوندها؛ بدانها لینک داده ام

از طریق فید دنبال میکنم.

نوشته ۹ شهریور ابطحی را که خواندم؛ خودم این را نوشتم.

تا اینکه نوشته سلمان را در فید دیدم. به ویرگول هدایت کرده بود. در ویرگول (ضمن بازنشر مطلب کوتاه خودم)

نوشته خوب نیما شفیع زاده را خواندم و کامنتی گذاشتم:

سلام
من معتقدم که هیچ چیز نمیتواند جای وبلاگ را بگیرد
اما با گسترش شبکه های اجتماعی
من همانطور که در وبلاگستان “با اینترنت” را راه اندازی کرده بودم (در دامنه ثبتی شخصی)
در تلگرام هم “با تلگرام” و اخیرا در اینستاگرام هم “با اینستاگرام” را ایجاد کرده ام
همیشه سعی میکنم مطالبی که در “با اینترنت” منتشر میکنم را ؛ در “با تلگرام” هم بازنشر نمایم (با قید لینک)

مطلبتان خوب بود
اما به نظر من بیشتر روی فضاهای وبلاگنویسی رایگان متمرکز بود
بد نبود که متذکر میشدید که بخشی از وبلاگنویسان در فضای ثبتی شخصی فعالیت داشته و دارند
موفق باشید

بعد با حوصله، نوشته ارزشمند مهدی ناصری را خواندم

تصاویر زیر را (با اجازه ایشان) از آنجا برداشتم

بر اساس توضیحی که قبلا نوشته ام (در بخش “شباهت و تفاوت سایت و وبلاگ” در اینجا)

کامنت زیر را اضافه کردم:

با سلام
خیلی عالی نوشتید
حظ کردم
اما من معتقدم
در این ترندهایی که آنها را ملاک قرار داده اید
تنها بسنده کردن به آمار جستجوی کلماتی خاص در گوگل
ملاک و پارامتر خوب و کاملی نیست
معتقدم باید بیشتر به محتوا و نحوه نگارش و تعامل با خوانندگان ؛ بیشتر نگاه کنیم
اگر وبلاگ را “رسانه ای شخصی (غیر رسمی) و خودمانی با امکان تعامل نویسنده با خوانندگان از طریق کامنت”
تعریف کنیم
که من آن را اینگونه تعریف میکنم
معتقدم که وبلاگنویسی نمرده و نخواهد مرد
همانگونه که خاطره نویسی نمرده و نخواهد مرد!
در مطلبی در وبلاگم
با اجازه تون از تصاویر این نوشته شما استفاده خواهم کرد
عزت زیاد و به امید دیدار

با تعیین تاریخ برای مرگ وبلاگها به شدت مخالفم. معتقدم وقتی میتوان گفت وبلاگها مرده اند که کل انسانها و کلا وب از بین رفته باشند.

مطمئن باشید که تا اینترنت هست؛ همانطور که ایمیل نمرده و نخواهد مرد؛ پروتکل وب (اطلاع رسانی) زنده است و تا وب زنده است وبلاگنویسی هم زنده است.

درست است که هر گلی نو که در جهان آید ما ز عشقش هزار دستانیم اما انسانها وبلاگ را رها نخواهند کرد.

سلامت و موفقیت روزافزون برای وبلاگنویسان از خداوند بزرگ خواهان و خواستارم



دوستانی که نقد میکنند را بیشتر دوست دارم. لطفا اشکالاتم را بگویید تا من ازشما یاد بگیرم و افتخار شاگردی شما نصیبم شود. اگر موافق نظر شما باشم، دیگر پاسخی نمیدهم. اما اگر موافق نباشم یا نکته‌ای را برای تکمیل مطلب لازم به ذکر بدانم، حتما پاسخ را (بر اساس بند 11 مرامنامه) خواهم نوشت. در آنصورت خوشحال خواهم شد که نظر شما را در خصوص ادامه بحث هم بدانم. راستی اگر آدرس ایمیلتان را درست بنویسید؛ پاسخ، برایتان ایمیل میشود. ممنون