تعریف “خبر” و “اطلاع رسانی”

“خبر” به گزارش یا بازگویی واقعیت‌ها، رویدادها، ایده‌ها و نظراتی گفته می‌شود که اطلاعات تازه در اختیار مخاطب قرار داده و دارای حداقل یکی از ارزش‌های خبری (مانند دربرگیری، شهرت، برخورد، استثناء و تازگی) باشد.

برای درک بهتر مفهوم خبر، می‌توانید ابعاد مختلف آن را در بخش‌های زیر بررسی کنید:

ارکان اصلی خبر: هر خبر معتبر و استاندارد بر پایه شش سوال اساسی بنا می‌شود که به ارکان خبر معروف‌اند:

چه کسی؟ (عامل یا عاملین رویداد) – چه چیزی؟ (موضوع و اصل رویداد) – کجا؟ (محل وقوع رویداد) – چه وقت؟ (زمان وقوع رویداد) – چرا؟ (علت و انگیزه وقوع رویداد) – چگونه؟ (نحوه و چگونگی وقوع رویداد)

ارزش‌های خبری: رویدادها زمانی به خبر تبدیل می‌شوند که ارزش‌های خاصی را برای مخاطب داشته باشند. مهم‌ترین این ارزش‌ها عبارتند از:

تازگی: زمان وقوع یا انتشار رویداد برای اولین بار. – دربرگیری: میزان تاثیرگذاری رویداد بر زندگی تعداد زیادی از مخاطبان. – شهرت: شناخته‌شده بودن افراد یا مکان‌های درگیر در رویداد. – برخورد: تقابل‌ها، درگیری‌ها، کشمکش‌ها و تضادهای موجود در رویداد. – استثناء و شگفتی: رویدادهای غیرعادی، نادر یا خلاف عادت. – مجاورت: نزدیکی جغرافیایی (مجاورت مکانی) یا نزدیکی فرهنگی، مذهبی و سیاسی (مجاورت معنوی).

سبک‌های تنظیم خبر: خبرنگاران برای انتقال سریع و موثر اطلاعات، از سبک‌های نگارشی استانداردی استفاده می‌کنند:

سبک هرم وارونه: مهم‌ترین اطلاعات در ابتدای خبر (لید) و جزئیات و پیشینه در انتهای خبر قرار می‌گیرند. – سبک تشریحی (تاریخی): اطلاعات به ترتیب زمانی و به صورت داستان‌گونه روایت می‌شوند.

برای مشاهده مثال‌های عینی و قالب‌های مختلف نگارشی می‌توانید به بخش اصول خبرنویسی سیویلیکا مراجعه کنید.

“اطلاع‌رسانی” به فرآیند نظام‌مندِ تولید، گردآوری، سازماندهی و انتقال اطلاعات، اخبار و آگاهی‌ها به مخاطبان گفته می‌شود. این فرآیند شامل مدیریت جریان پیام از مبدا به مقصد است تا گیرنده را از یک رویداد، واقعیت، قانون یا تغییر جدید مطلع سازد.

اصطلاح «اطلاع‌رسانی» ابعاد گوناگونی دارد که در ادامه به مهم‌ترین آن‌ها پرداخته شده است:

اجزای فرآیند اطلاع‌رسانی: تولید و جمع‌آوری: جستجو و خلق داده‌های معتبر و مستند. – پردازش: دسته‌بندی، تحلیل و قابل فهم کردن اطلاعات. – اشاعه و توزیع: انتقال پیام از طریق کانال‌های ارتباطی (رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی، وب‌سایت‌ها) به مخاطب. – بازخورد: دریافت واکنش مخاطب برای ارزیابی میزان اثربخشی پیام.

اهداف اصلی اطلاع‌رسانی: شفاف‌سازی: روشن کردن ابعاد مختلف یک موضوع برای جلوگیری از شایعات. – آگاهی‌بخشی: ارتقای سطح دانش عمومی یا تخصصی مخاطبان. – هدایت افکار عمومی: جهت‌دهی به نگرش جامعه بر اساس حقایق و داده‌های درست. – تصمیم‌سازی: فراهم کردن داده‌های لازم برای کمک به افراد در جهت اتخاذ تصمیمات بهتر.

تفاوت اطلاع‌رسانی با تبلیغ:

اطلاع‌رسانی: مبتنی بر ارائه واقعیت‌ها، آمار دقیق و بی‌طرفانه است. هدف آن افزایش آگاهی است و ارزش‌گذاری نمی‌کند.

تبلیغ: تلاشی هدفمند و جهت‌دار برای متقاعد کردن مخاطب و تغییر نگرش، باور یا رفتار اوست.

منبع: هوش‌یار

تعریف اطلاع رسانی : تولید – مدیریت و بهره برداری از دانش قابل ذخیره را اطلاع رسانی گویند. (لینک)

برای توجه به اهمیت زمان و سرعت در اطلاع رسانی اینجا را نگاه کنید!

پی نوشت:

یکی از همکاران (آقای رحمتی)؛ سالها پیش؛ یعنی قبل از سال 80
به ژاپن رفته بود. بعد از برگشت؛ یه سمینار در پتروشیمی اراک گذاشت و مواردی رو مطرح کرد

از جمله این سوال را پرسید که:
مگر دایناسورها قوی ترین موجودات کره زمین نبوده اند؟
پس چرا منقرض شدند؟؟

و در پاسخ گفت:
چون سیستم اطلاع رسانی بدنشان ضعیف بوده
و وقتی جایی از بدنشان زخم میشده
به سیستم بازیابی و ریکاوری بدن؛ دیر اطلاعات میرسیده
تا بتونه جلوی خونریزی را بگیره و زخم را ترمیم کنه
و در نتیجه جلوی مرگشون رو بگیره

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل❗️👌🎯🎯🎯

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *