انفجار قیمتها

خب؛ به ذهنم رسید به یادداشتهام مراجعه کنم و قدیمی ترین قیمت کامپیوتری که ثبت کرده ام، را دربیارم.

۱- ما دانشجوی لیسانس که بودیم (ورودی مهر ۱۳۶۵) ماهی ۸۰۰ تومن {بله؛ همون ۸۰۰۰ ریال} (ترمی ۳۶۰۰ تومن) کمک هزینه میگرفتیم. پول صبحانه سلف دانشگاه صنعتی اصفهان ۴ تومن – ناهار ۱۰ تومن و شام ۸ تومن بود.

۲- روز ۷/۳/۱۳۷۲ کامپیوتری با مشخصات  386sx-۳۳ -120M hd- tvga 512k- philips svga monitor – ۲*fdd- 2M ram – key. & mouse  را قیمت گرفتم، به عبارت ۱۹۵ هزار تومن. مشخصات فنی و ظرفیتها را با الان مقایسه کنید!

۳- و اما برای آموزشگاه کامپیوتر رایانه میخواستیم وام بگیریم و کامپیوتر بخریم. بزارید اول داستان آموزشگاه رو به صورت فشرده تعریف کنم.

پسرخاله بنده (مهندس لله گانی) در تهران رفته بود سازمان آموزش فنی و حرفه ای (نازی آباد) دنبال مجوز آموزشگاه کامپیوتر. گفته بودند  باید لیسانس کامپیوتر داشته باشی. آشنایی پیدا کرده بود که سفارش کرده بود با اینکه لیسانس مهندسی شیمی داشت، به شرط قبولی در آزمون، بهش مجوز بدن. رفته بود بگیره، گفته بودن کارت پایان خدمت؟ گفته بود ندارم (سرباز بود). گفته بودن اینو دیگه کاریش نمیشه کرد! گفته بود پسرخاله م پایان خدمت داره ولی دانشجوی ترم آخره و هنوز درسش تموم نشده. با سفارش اون آشنا قبول کرده بودند.  با من (که در دانشگاه صنعتی اصفهان بودم) تماس گرفت و گفت پاشو بیا تهران. رفتم و با هم رفتیم نازی آباد و مدارک دادیم تا اینکه روز ۱۳۷۱/۱۲/۰۳ رفتم امتحان دادم برای مجوز  آموزشگاه. گفته بودن اگر نمره ش زیر ۷۵ باشه باید آزمون عملی هم بده که خب نمره م بالای ۷۵ بود. نهایتا روز ۱۳۷۲/۰۶/۲۳ امتیاز تاسیس آموزشگاه را  گرفتم. قرار بود در تهران با مجوز من آموزشگاه بزنن که جور نشد. پس از مدتی در تاریخ ۱۳۷۳/۰۷/۲۰ رفتم تهران و تقاضای انتقال پرونده آموزشگاه از سازمان آموزش فنی و حرفه ای تهران به اراک را دادم.

از طرف دیگر آقای مهندس حسینی از دوستان دوره لیسانس من با دو نفر دیگر رفته بودند و جایی اجاره کرده بودند و هر کدام یک دستگاه کامپیوتر برده بودند که آموزشگاه بزنند که چون مجوز نداشتند جلوی فعالیتشان را گرفته بودند. خبردار شده بودند که من مجوز دارم. اومدند سراغم و از من خواستند که مجوز را در اختیارشان بگذارم.  روز ۱۳۷۴/۰۵/۰۲ جلسه ای گذاشتیم و من مجوز را به رایگان (از باب زکات العلم نشره) در اختیارشان گذاشتم و فعالیت را ادامه دادند. مدتی بعد یکی از دوستان که در استانداری بود به من گفت که شما میتوانی وام تبصره ۳ (کم بهره) بگیری برای خرید تجهیزات. اونموقع قیمت گرفتم. یک دستگاه کامپیوتر معمولی بین ۵۵۰ تا ۶۰۰ هزار تومن بود. تقاضای دریافت ۳ میلیون تومن وام برای خرید ۵ دستگاه کامپیوتر دادم که کارشناس بانک با خرید ۳ دستگاه موافقت کرد و ۱۸۰۰ وام گرفتم. متاسفانه یهو مانیتور نایاب شد. مانیتوری که قیمتش ۹۰ هزار تومن بود؛ رسید به  ۱۵۰ هزار تومن. ولی فروشنده که کامپیوترها را تحویل داده بود، مانیتور نداشت. روز ۱۳۷۵/۰۵/۱۷ بالاخره مونیتورهای آموزشگاه رسید.

یادش بخیر هارد ۲ تا از کامپیوترها را ۴۰ مگ گذاشتیم و سومی را ۵۴۰ مگ که البته اونموقع سیستم عامل داس فقط میتونست از ۵۰۴ مگ فضای هارد استفاده کند! پردازنده سیستمها 486 بودند.

پس از مدتی، شرکا یکی یکی کنار کشیدند (چون درآمد و سود چندانی نداشت).  از طرف دیگر به من (که در دوره لیسانس؛ بورس تحصیلی از وزارت نفت گرفته بودم) گفتند باید برای انجام تعهد خدمت بری جنوب. تا اینکه روز ۱۳۷۵/۰۷/۲۴ در  جلسه با بهزاد؛ در مورد تعطیلی آموزشگاه تصمیم گرفتیم.

چند روز بعد آقای عابدی پیدا شد و درخواست کرد که مجوز آموزشگاه را در اختیارش قرار دهم. در تاریخ ۱۳۷۵/۰۹/۰۴  قراردادی نوشتیم و ۳ دستگاه کامپیوتری که با وام خریده بودم را به ایشان قسطی فروختم و  مجوز را نیز به رایگان در اختیارش گذاشتم. پس از مدتی چون ایشان در پرداخت اقساط بدقولی کرد؛ در  اوایل سال ۱۳۷۶  آموزشگاه را جمع کردم.

خب؛ در خلال داستان آموزشگاه، هم در جریان قیمت کامپیوتر قرار گرفتید و هم در جریان مشخصات فنی. حالا مشخصات فنی کامپیوترهای اونموقع را با مشخصات فنی کامپیوترهای امروزی مقایسه کنید تا متوجه انفجار مشخصات فنی کامپیوترها (و گوشیها) هم بشوید!

۴- من اسفند سال ۷۱ مبلغ ۲۵۰۰۰  تومن وام ازدواج گرفتم. قسطش ماهی ۱۰۰۰ تومن بود که دو قسط آخر را با هم پرداخت و تسویه کردم.

۵- در تاریخ  ۱۳۷۸/۱۲/۱۵  اولین ماشینمان (هیلمن)  را خریدیم ۱۹۵۰۰۰۰ تومن. در حالیکه دو سال پیش یک عدد ماشین اسباب بازی برای داخل دکور خریدیم ۲۵۰۰۰۰۰ تومن. البته الان همین ماشین اسباب بازی بیش از ۱۰ میلیون تومان هست!

۶- بد نیست بدانید که ما روز  ۱۳۸۲/۰۲/۲۱ خرید یک واحد آپارتمانی ۲ خوابه را در شهر صنعتی اراک قولنامه  کردیم به عبارت ۱۶ میلیون و ۲۲۰ هزار تومان. الان با همان پول به شما چه میدهند؟!

۷- به عنوان آخرین نمونه؛ به آخرین یادداشت حاوی قیمتم اشاره میکنم. روز ۱۴۰۵/۰۸/۲۱ قفل درب حیاط خانه را عوض کردیم. هزینه ش شد  ۸,۷۰۰,۰۰۰ تومان.

در پایان برای اینکه درک درستی از انفجار قیمتها؛ یا به عبارت دیگر افت ارزش پول ملی پیدا کنید، نگاه کنید به تصویر زیر

با کمال تاسف؛ به دلیل ناشایسته سالاری؛ شما را به دیدن ادامه این برنامه در روزهای آتی دعوت میکنم…

پی نوشت:

معتقدم “انفجار احمقها” باعث و بانی “انفجار قیمتها”ست!

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *