حظ وافر ۲
من در حوزه کار تخصصی یعنی آی تی (فناوری اطلاعات) دو بار خیلی حظ کردم. وصف ناشدنی! بار اول وقتی بود که اولین شبکه کامپیوتری ناول را نصب کردم و با یک ایستگاه کاری به سروری که نصب کرده بودم وصل شدم و روی هارد سرور فایل کپی کردم. نمیدانید چه لذتی می بردم؟ تصور اینکه الآن پشت این کامپیوتر نشستم و دارم با هارد یک کامپیوتر دیگر کار می کنم برام خیلی لذت بخش بود. و اما بار دوم وقتی بود که اولین پستم را در وبلاگستان نوشتم. تصور اینکه الآن این مطلب در حوزه ی وسیعی از جهان منتشر گردیده و به صورت بالقوه در دسترس همه آحاد بشریت می تواند باشد، مرا در بالای ابرها به پرواز در آورده بود.
شاید برای دانشجویانی که در دوره تحصیل خود با شبکه های کامپیوتری و اینترنت سر و کار داشته اند، اینها حاوی لذت خاصی نباشد. ولی برای ما که با اولین دیسکت حاوی برنامه کامپیوتری (ارسالی توسط شرکت های خارجی) قیافه میگرفتیم (درحالی که کل pc های دانشگاه ما آنموقع به ۱۰ دستگاه نمی رسید) این چیزها خیلی لذت داشته. امیدوارم برای جوانان امروز هم تکنولوژی جاذبه های جدید اینچنینی داشته باشد یا بیاورد. شادکام باشید.
این مطلب در تاریخ
چهارشنبه ۸ آذر ۱۳۸۵ توسط خسروبیگی
درباره موضوع یا موضوعات تخصصی, خاطرات منتشر شده است.
شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید.
شما میتوانید نظر بدهید، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.
|
۲۶ دی ۱۳۸۷ ساعت ۱۹:۲۱
[...] پروژهی پرشین بلاگرز (و در واقع کورش) شد. قبلا ۲ بار به وفور حظ کردهام و این پروژه شد سومین بار! انجام یک پروژه جمعی با [...]
۱۱ آبان ۱۳۸۸ ساعت ۱۳:۳۴
راستش نمی دونستم میشه با کامپیوتر شخصی خودمون، بشع از هارد سیستم کسی دیگه ای استفاده کرد. خدا می داند که چه لذتی می برده اید…می فهمم تان.
راستی از آن تذکرتان نیز ممنونم.اصلا بهش دقت نکرده بودم.
و براستی خدا مادرتان برایتان حفظ کند و شما را هم برای اون…
موفق باشید آقای خسرو بیگی
پاسخ به این نظر
خسروبیگی Reply:
آبان ۱۱م, ۱۳۸۸ at ۱۳:۴۲
سلام
بر اساس مرامنامه، پاسخی با ایمیل دادم اما برگشت خورد!
پی نوشت: اشکال از وردپرس بود! با اصلاح آدرس به صورت دستی حل شد.
پاسخ به این نظر
مادرانه Reply:
آبان ۱۱م, ۱۳۸۸ at ۱۶:۵۶
متشکرم از لطف تون
پاسخ به این نظر