سبب خیر

image006

ابهام نامه:

۱- وبلاگنویسان محترم! مخصوصا شما که  فکر میکنید خیلی خواننده و خاطرخواه دارید! اگر میخواهید بدانید واقعا چند نفر با سماجت پیگیر خواندن نوشته‌های شما در وبلاگتان هستند، مدتی وبلاگ را ببندید! آنها که دلشان برای خواندن مطالبتان تنگ شود، به شما ایمیل خواهند زد و دلیل تعطیلی وبلاگتان را خواهند پرسید (آمار بازدید و مشترکین فید، کشک است؟!). در مدتی که وبلاگم بسته بود ۲ یا ۳ نفر احوال و سراغ گرفتند!

۲- آنها که برخی وبلاگها را پیگیری میکنند، بدانند که:  نویسنده وبلاگ از نظر قانونی (؟! – لابد منظور اصل ۲۷ قانون اساسیست؟!) مسئول نوشته‌های خودش است و نه کامنتهای دیگران (یا نوشته‌های دیگران که با ذکر منبع آنها را تکرار کرده)! راستی در مورد «روزانه‌ها» هم قبلا، اینجا و همچنین بند ۱۴ مرامنامه نوشته‌ام.

۳- آنها هم که کامنت میگذارند، بدانند که: “آنها که برخی وبلاگها را پیگیری میکنند” اعتقاد دارند که مسئولیت کامنتهای دیگران هم با نویسنده وبلاگ است (در این راستا)! بنابراین مجبور شدم مجددا کامنتها را قبل از انتشار کنترل کنم!

۴- آنها که برخی وبلاگها را پیگیری میکنند، بدانند که: همانهایی که کامنت گذاشتند، خودشان خبر دادند! به عبارت دیگر: همانهایی که خبر دادند، خودشان کامنت گذاشتند!

۵- من هم میترسم تغییر موضع دهم و بازگردم و آنوقت دستگیر شوم و بلاتکلیف مطلق! حقشه(؟)!

روزنوشت:

عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد!  وقتم خیلی کم شده!!!

پی نوشت:

مدتی در اتصال به اینترنت مشکل داشتم (؟!) و مدتی هم معطل شدم  برای اینکه قالب را کمی تغییر دهم. سرعت پیشرفت تکنولوژی قالب رفته بالا!!!
علاوه بر اینکه روی قالب، کمی کار باقی مانده، روی محتوا هم کارهایی باقیست اما فرصت کم! صبر میکنیم.

یک نظر درباره “سبب خیر” داده شده است.

  1. پویا گفته :

    سلام
    اگه من رو بکشی، حاضر نیستم به سیستم تایید کامنت متوسل بشوم.
    بگذار ملت هرچی می‌خوان بگویند دیگه.
    تلویزیون و رادیو که مسدوده . روزنامه‌ها که محذوریت دارند …. فقط می مونه وبلاگ‌های خودمون…
    افسوس

    پاسخ به این نظر

دوستانی که نقد میکنند (و ایراد حرفها و نظراتم را میگیرند) را بیشتر دوست دارم. زیرا معتقدم دوست آنست که مانند آینه باشد و آینه عیب را هم میگوید البته همانگونه که هست! سعی کنید در مطالب دنبال موردی برای مخالفت بگردید. در این صورت من ازشما یاد می گیرم و افتخار شاگردی شما نصیبم می شود. اگر موافق نظر شما باشم دیگر پاسخی نمیدهم. اما اگر موافق نباشم یا نکته ای را برای تکمیل مطلب لازم به ذکر بدانم، حتما پاسخ کامنت را با ایمیل یا در پست جداگانه ای خواهم نوشت (بند 11 مرامنامه). در آنصورت خوشحال خواهم شد که نظر شما را در خصوص ادامه بحث هم بدانم.اصلا دوست ندارم متکلم وحده باشم و یک طرفه حرف بزنم. از خواندن نظرات شما لذت میبرم و از آنها استفاده میکنم. لطفا در پای پستها، حتی الامکان کامنتهای غیر مرتبط با موضوع پست نگذارید و برای ارسال نظرات یا پرسیدن سوالاتی که به متن پستها مربوط نیست، از این فرم (لینک) استفاده کنید. ممنون