زمان انقلاب (سال ۵۷) سرودی پخش میشد که من بسیار از آن لذت می بردم و می برم. اصلا از طنین و آهنگ و لحن آن هم لذت می برم چه برسد به محتوا و مفهومش:
الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم
والا پیامدار محمد
گفتی که یک دیار
هرگز نمی ماند بر ستم برپا و استوار
والا پیامدار محمد
این حدیث به نوع دیگری موید پست قبلی است با عنوان “مسئله حجاب؟” . همان بحث مشروعیت و مقبولیت. این یعنی اگر مردم حکومتی را قبول داشته باشند (که ظلم نمیکند) با اینکه حاکمان کافر باشند، باز هم حکومت پایدار خواهد ماند و ضرورتی بر دینی بودن حکومت نیست. به عبارت دیگر حکومت دینی با زور (ظلم) محقق نمی شود و اگر حاکمان مومن بخواهند ظلم کنند (زور بگویند)، پایه های حکومتشان متزلزل خواهد شد. بلکه باید در پی مقبولیت هم باشند. این یک واقعیت است. شما فکر می کنید برداشت من درست است یا خیر؟ دوست دارم روی این موضوع بحث کنیم!
دوستان اگر فایل صوتی این سرود را دارند یا پیدا کردند، ممنون میشم برام بفرستند.
پی نوشت: با کمک این دوست و از اینجا فایلش را گرفتم. ولی خواننده اش اونی نیست که من شنیده بودم.
» پست پارسال:
