قبضها و یارانه ها

۱یارانه؛ ۲پول حلال؛ ۳با برکت

یارانه، پولِ حلالِ با برکت

از وقتی هدفمندسازی یارانه ها شروع شد (۱)؛ تا کنون؛ فکر میکردم یارانه ها کفاف پرداخت قبضهای برق و گاز را نمیدهد چه برسد به پول سوخت و نان. لذا تصمیم گرفتم یک تحقیق عملی با داده های واقعی در این خصوص بنمایم

خوشبختانه حاصل تحقیق این شد که به حلال و با برکت بودن این پول پی ببرم!

۱- بر اساس صورتحساب بانکی مستخرج از اینترنت بانک من از تاریخ ۱۶/۸/۸۹ تا ۲۶/۱/۹۸ طی ۱۰۱ نوبت (نود و هشت مرحله + یک مرحله پول نان + تفاوت فاز اول و دوم یارانه ها + واریز عیدانه) جمعا مبلغ ۱۸۶۳۶۰۰۰ تومان یارانه واریز شده است

۲- باز هم بر اساس صورتحساب بانکی و یادداشتهای شخصی من از زمان آزادسازی یارانه ها (یعنی ۲۸/۹/۸۹) تا کنون جمعا مبلغ ۱۲۹۴۱۱۵۳ تومان پول بنزین داده ام

۳- و در همان محدوده فوق تقریبا ۲۷۵۲۰۰۰ تومان هزینه قبضهای برق و گاز پرداخته ایم

با این حساب جمعا تا کنون ۱۵۶۹۳۱۵۳ تومان دادیم و نسبت به ۱۸۶۳۶۰۰۰ تومان؛ مبلغ ۲۹۴۲۸۴۷ تومان اضافه آورده ایم که اکنون در فکر سرمایه گذاری این مبلغ هستم. میدانم که با این مبلغ و با احتساب قیمت ۷ میلیون تومان برای پراید صفر؛ اکنون میتوانم یک پراید دست دوم بخرم و باهاش مسافرکشی کنم!

راستی؛ یادم رفت بگویم که آقای احمدی نژاد گفته (۱) بود: ” از فردا ۴ چیز آزاد میشود: سوخت – برق – گاز و نان.”

اما من در محاسبات فوق اولا تنها رقم بنزین را به جای سوخت در نظر گرفته ام (حتی هزینه های تعویض روغن ماشین را هم منظور نکرده ام؛ چون روغن موتور؛ سوخت محسوب نمیشود! میشود؟) و در ثانی هزینه های قبوض برق و گاز را به طور تقریبی نوشته ام که دقیق دقیق آن را نتوانستم بدست آورم و از اینها مهمتر اصلا نمیدانم جمعا چقدر از آغاز تا حالا پول نان داده ام؟ حالا بگذریم از اینکه چیزهای دیگر هم نه تنها گرانتر نشده اند که ارزانتر هم شده اند. مثلا پراید که ۷ میلیون بوده الان به حدود ۶۰ میلیون رسیده است که اگر بر روی بار سرشکن کنیم خیلی ارزانتر شده است!

نمیدانم اینچنین طرحی آیا در کشورها و ممالک دیگر هم اجرا شده یا نه؟ که اگر نشده باید دیگران از ما بیاموزند و این که ما باعث افزایش دانش بشری شده و میشویم برای من مایه فخر و مباهات است

شاد باشید



یک جواب برای “قبضها و یارانه ها”

  1. […] در زمان احمدی نژاد یه بار چند روز قبل از عید ایشون در تلویزیون میگفت […]

دوستانی که نقد میکنند را بیشتر دوست دارم. لطفا اشکالاتم را بگویید تا من ازشما یاد بگیرم و افتخار شاگردی شما نصیبم شود. اگر موافق نظر شما باشم، دیگر پاسخی نمیدهم. اما اگر موافق نباشم یا نکته‌ای را برای تکمیل مطلب لازم به ذکر بدانم، حتما پاسخ را (بر اساس بند 11 مرامنامه) خواهم نوشت. در آنصورت خوشحال خواهم شد که نظر شما را در خصوص ادامه بحث هم بدانم. راستی اگر آدرس ایمیلتان را درست بنویسید؛ پاسخ، برایتان ایمیل میشود. ممنون