ERD و …

۱- سوال: روی یک سیستم که ویندوز XP  نصب شده باشه، چطور می‌شه سطح دسترسی به پوشه رو تعریف کرد، یا اینکه سطح دسترسی به یک فایل؟ اونجور که من نگاه کردم حتی به ‌وسیله‌ی تعریف اکانت‌های مختلف در ویندوز باز هم سطح دسترسی به پوشه و فایل اصلا قابل تعریف نیست.  شما راه حلی دارید؟
پاسخ:  ‫سطح دسترسی به فایل و پوشه فقط در درایوی که سیستم فایلش NTFS باشد و با فعال شدن اکتیو دایرکتوری امکان‌پذیر است‬.  ‫یعنی کامپیوتر شما بایستی عضوی از شبکه باشد و در شبکه، active directory  در سرور ویندوز فعال شده باشد.   پس روی یک کامپیوتر تنهای خارج از شبکه نمی‌شه.  ‫فقط استثنائا در مورد دایرکتوری شخصی یوزر که در پوشه‌ی documents and settings هست، میتوان آنرا private (اختصاصی – محرمانه) کرد که دیگران به آن دسترسی نداشته باشند‬.   ‫آن هم به شرطی که برای یوزر مورد استفاده،  پسورد قرار داده باشید.
در ویندوز  ‫home directory یوزرها در همان زیرشاخه‌ی  documents and settings در درایو نصب ویندوز قرار دارد.  ‫ویندوز برای هر یوزری که تعریف کنید یک زیرشاخه‌ی شخصی ایجاد میکند‬.  ‫به  داخل زیرشاخه یا پوشه‌ی‬   Documents and Settings بروید.  ‫آنجا مشاهده میکنید که برای هر کاربری یک زیرشاخه هست‬. روی زیر شاخه‌ی کاربری خود رایت کلیک کنید و بروید روی sharing‬  ‫بعد make this folder private را تیک بزنید‬.
‫ناگفته نماند که با ERD میتوان به محتویات زیرشاخه های شخصی private دسترسی پیدا کرد!‬  ‫یک سی دی هست به نام ERD که برای مواقعی که ویندوز خراب میشه یا مثلا پسورد ادمین یادت میره، مورد استفاده هست.  ‫با این سی دی میشه به زیرشاخه‌های اختصاصی هم دست یافت‬.  اگر زیرشاخه‌ی شخصی یک یوزر اختصاصی شده باشه، وقتی با یوزر دیگری  وارد ویندوز بشید، نمیتونید زیر شاخه‌ی اختصاصی شده رو ببینید؛  ‫مگر اینکه با سی دی ERD سیستم رو بوت کنید!‬ به عبارت دیگه، private کردن یک پوشه‌ی شخصی کاربر به معنای نفوذناپذیر شدن آن نیست و بنابراین فایلهای خیلی مهم و محرمانه رو باید بیشتر مواظبت کنید!
۲- بجای اینکه بالاترین را فیل.تر کنند، از آن برای انتشار لینکهای خوب استفاده کنند.
۳- این آقای سجاد موسوی نوشته: چگونه نوشته‌های دیگران را نقل کرده و لینک دهیم . بر اساس روش پیشنهادی خودش عمل میکنم! ضمنا من هم لوگوی پیشنهادی ایشون رو گذاشتم.
۴- چرا زن ها گريه مي كنند را حتما بخوانید!
۵- ما یه وقتی دنبال بازی ما میتوانیم بودیم! عدالت احمدی نژادی تو همون مایه هاست!
۶- ما رو باش که سر هیچی با پرشین بلاگرز قطع همکاری کردیم!!! من عصبانی شدم که چرا نسخه‌ی گرافیکی خبرخوان کانادا را (با پی‌نوشت اول) حذف کردند. بعد ایشان از عصبانیت من عصبانی شد و منو انداخت بیرون! حالا تازه فهمیدم که به آن پست کذایی، پی‌نوشت ۲ هم اضافه شده بوده که نشانه‌ی پشیمانیست! اما  نام آقای افراسیابی نیز از لیست همکاران حذف شده! (سوابق:  + و + و + و + و + و +)
۷-  در بند ۱۰ این پست نوشته‌ام: یکی از روسای من در گذشته (وقتی رییس یک واحدی بودم) یک بار به من گفت: “فلان کارمندت اومده بود و پشت سرت حرف میزد. من به او گفتم اگر فلانی بد است پس چرا غیر از تو، بقیه پرسنل زیردستش از او شکایت نمیکنند؟ پس معلومه اشکال از شمای کارمنده!” با همین استدلال من میگم نمیشه که ۲۰ یا ۳۰ نفر وزیر بد باشند و فقط ۱ نفر رییس جمهور خوب باشه. پس حتما اشکال در خود رییس جمهور است نه آن ۲۰ نفر دیگر! حالا شده حکایت مایلی کهن که گفته همه‌ی تماشاچیا و بازیگرا و داورا و مربیا (بلانسبت) خرند و من یکی آدم!
۸- اینجا نوشته که کیهان علت بارندگی های اخیر را دعای رییس جمهور میداند! اگر اینطوره پس چرا در دو سه سال گذشته دعا نمیکرد بارون بیاد؟ اصلا چطوره احمدی‌نژاد دعا کنه که مخالفاش سوسک بشن؟!
۹- خروج دیپلماتهای غربی از جلسه دوربان ۲ به اندازه‌ای که ۲۰ و ۳۰ نشون داده نبوده! نگاه کنید. یه مدیر عامل لارژ داشتیم که میگفت: بگردید دنبال یه مناسبتی چیزی تا به اون بهانه به کارمندا پاداش بدیم. حالا شده حکایت احمدی‌نژاد! من فکر میکنم به کارمنداش گفته:  بگردید دنبال اینکه در کجای دنیا همایشی سمیناری چیزی برگزار میشه و منو خبر کنید تا به اون بهانه برم خارج،  گند بزنم به آبروی ایرانیا و برگردم!
۱۰- وبلاگی که یک گوسفند نوشته (گوسفندانه!) و  اخبار وارونگی! رو در هفت بخونید.
۱۱- در ۴۰ سالگی آموختم که رمز خوشبخت زیستن ، در آن نیست که کاری را که دوست داریم انجام دهیم ؛ بلکه در این است که کاری را که انجام می دهیم دوست داشته باشیم. کامل آنرا در اینجا بخوانید!

ضمنا یادم هست که باید در مورد نمایش همزمان تاریخ میلادی و شمسی در پای پستها و همچنین سد کرخه هم بنویسم.



۲ جواب برای “ERD و …”

  1. فقط در مورد بالاترین به عرض حضور انورت برسانم که اساسنامه‌ی آن مانند قانون اساسی دوران مشروطیت ما است. خوب و دارای نکات مثبت که به باور من نشانه‌ی حسن دایرکننده‌گان آن سایت است.
    اما کاربران آن هم بی‌شباهت به عمال قوه‌ی اجراییه دولت‌های رژیم «رژیم کنونی نخودی است و هیچ‌چیزش با هم نمی‌خواند» مشروطه نیستند. هر چه بخواهند می‌کنند. نه آن‌ها توجهی به مفاد اساسنامه‌ی بالاترین دارند نه گردانندگان سایت.
    عده‌ای لینک‌های خود را به این و آن پست می‌کنند تا به آن امتیاز مثبت دهند و خود نیز به نوشته‌ای که بدستشان رسید، عمل متقابل می‌کنند، همان کاری که من و تو در مورد معرفی «پرشن‌بلاگرز» کذایی کردیم.

    [پاسخ]

  2. ۱- سوال
    پاسخ
    ببین آقای خسروبیگی، خودتون دارین مجبورم می‌کنین هی سوال بپرسم، هی جواب بدین 🙂

    [پاسخ]

دوستانی که نقد میکنند را بیشتر دوست دارم. لطفا اشکالاتم را بگویید تا من ازشما یاد بگیرم و افتخار شاگردی شما نصیبم شود. اگر موافق نظر شما باشم، دیگر پاسخی نمیدهم. اما اگر موافق نباشم یا نکته‌ای را برای تکمیل مطلب لازم به ذکر بدانم، حتما پاسخ را (بر اساس بند 11 مرامنامه) خواهم نوشت. در آنصورت خوشحال خواهم شد که نظر شما را در خصوص ادامه بحث هم بدانم. راستی اگر آدرس ایمیلتان را درست بنویسید؛ پاسخ، برایتان ایمیل میشود. ممنون